Ontbijt in je haar

Nooit had ik gedacht over mijn menstruatie te praten bij de kapper. Maar tijdens mijn laatste kappersbezoek werd mij die vraag gesteld.

Gewapend met een foto van Pinterest stapte ik de salon binnen. Ik had een Groupon gekocht om mijn haar te laten verven. Een koopje, want normaal kost dit 150 euro en nu was het maar 39! Mijn wens was een subtiele balayage te laten doen, want ondertussen ben ik dertiger en moeder. De ruimte hing vol met vergeelde posters, glitterletters en het gammele trappetje was versierd met dopjes van drinkflesjes (?). Ik besloot geen vooroordelen te hebben en meldde mij voor de afspraak van 12:00. Ik werd begroet door een vrouw die op het trappetje haar baby een lolly aan het “voeren” was. Een hoofddoek dragende vrouw kwam naar me toe (wat ik gek vind in een winkel waar je haar het visitekaartje is) en gebood mij te gaan zitten in de stoel. Continue Reading

Oenige ouders

Het is ongelooflijk hoe snel je erachter komt dat je als ouders ook maar een mens bent. Een mens die fouten maakt welteverstaan. Een onzeker hoopje mens die zich een slag in de ronde heeft geïnformeerd over de zorg van een baby. Die zich mentaal heeft voorbereid op slaaptekort (alsof dat ooit kan) en toch schrikken van het effect hiervan op je hersens. Gelukkig kwamen we thuis met de kraamverzorger al op de stoep. Die leerde ons de tips and tricks van het verzorgen en in leven houden van een baby. Zij deed alles perfect en met veel geduld. De enige fout die zij heeft gemaakt is een gele hoes bij de witte was stoppen. Er zijn ergere dingen in het leven. Continue Reading

Spijbelen

Als er een baby in je buik groeit voel je je instant een verantwoordelijke moeder die niet meer door rood loopt en voorzichtig is op de weg. Want je bent niet meer enkel verantwoordelijk voor jouw leven, maar ook voor die van je kleintje. Je stouwt je koelkast vol met gezond eten, om 21:30 naar bed gaan is geen uitzondering en je houdt jezelf heel stoer voor dat je ma-k-k-e-lijk zonder dat wijntje kunt. Continue Reading

Het echte leven

Mijn tante was een van de eerste die de vraag stelde. Wat dacht je toen je er achter kwam dat je zwanger was? En hoe reageerde Leon? Ik dacht terug aan die zaterdagmiddag waarop we besloten om toch maar eens een test te doen. Ik had al dagen last van misselijkheid ‘s avonds en begon ook andere veranderingen op te merken aan mijn lichaam. Ik had ook nog een week kunnen wachten en zien of ‘die tijd van de maand’ wel of niet kwam, maar was eigenlijk te nieuwsgierig. Na de nodige plas-actie op het staafje vroeg ik Leon hoe lang we moesten wachten. “3 minuten!” riep hij. Ik liet het staafje achter in het toilet, wilde niet gaan staren 3 minuten lang, maar gewoon in een keer het resultaat bekijken en weten.
Continue Reading

De ochtenddans van mijn bruiloft

Bij het openen van mijn ogen was ik eerst even een milliseconde verbaasd. Naast mij lag niet mijn vriend, maar een van mijn beste vriendinnen Sandra. Toen begon mijn hart sneller te bonzen. Vandaag is de dag! Vandaag is eindelijk de dag van onze bruiloft. Ik verbaasde me over de diepe slaap waar ik net uit kwam. Vaak als ik zin heb in een dag, wordt ik veel te vroeg wakker en slaap ik niet zo diep. Gelukkig maar, dacht ik, want het gaat een lange zware dag worden. Continue Reading

Peuter gebrabbel

Met een glimlach en bonzend hart stapte ik de auto in. Eindelijk kreeg ik terug wat ik steeds erin had gestopt. Ik dacht terug aan de geboorte van mijn kleine nichtje. En hoe erg ik ervan baalde dat ik precies op dat moment verhuisde naar Brussel. Voor zelfs een langere tijd. Ik wist dat ik grote delen van haar babyleven zou missen. Haar eerste stapjes maakte ik mee via de what’s app. De eerste woordjes en bubbels uit haar mondje werden allemaal vastgelegd en met me gedeeld. Maar ik was er niet bij. Er was nog meer veranderd in de tijd dat ik 150 km verderop woonde. Mijn zusje was verhuisd bijvoorbeeld, ik heb haar niet kunnen helpen klussen. Een vriendin van mij kocht een huis, ook dat heb ik niet van dichtbij mee kunnen maken. Ondanks dat ik veel heen en weer reisde tussen België en Nederland, gebeurt er veel in 2 jaar wat ik niet van dichtbij mee heb kunnen maken. Continue Reading

Trouwen in Den Haag #1

En toen stond ik weer aan het begin. Toen we met kerst erachter kwamen eerder terug te verhuizen dan de geplande bruiloft datum, kon ik weer opnieuw beginnen. Maar eerst moesten natuurlijk de huidige geregelde zaken geannuleerd worden. Gelukkig had Brussel weer bewezen niet de meest geregelde stad te zijn, dus er was nog niet veel af te zeggen. Daarbij hadden we de beste reden ever om een reservering niet meer te willen: we verhuisden terug naar Nederland.
Continue Reading